Strona autorska
Mariusza Parlickiego
Szukaj w sieci Szukaj w witrynie

Witam na stronach, na których zamieściłem
swoje najstarsze i najnowsze wiersze,
fragment powieści, jak też linki
do innych stron
zawierających moją twórczość.

Mariusz Parlicki

BIOGRAFIA

Mariusz Parlicki - poeta, prozaik, satyryk, krytyk literacki, eseista. Urodził się 31 stycznia 1974 r.
w Radomiu. Absolwent Filologii Polskiej - Teatrologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 2000 roku doktorant Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ.
W latach 1991-93 był redaktorem naczelnym radomskiego kwartalnika społeczno-kulturalnego
„Na luzie", a w 1992-93 stałym współpracownikiem „Dziennika Radomskiego". W 1996 otrzymał roczne Stypendium Twórcze Miasta Krakowa w dziedzinie literatury. Członek Związku Literatów Polskich od 1994 roku.
Jako poeta debiutował w 1990 r w „Gazecie Radomskiej".
Publikował swoje utwory m.in. w „Krzywym Kole Literatury", „Magdalence Literackiej", „Prowincjach Literackich", „Społeczeństwie Otwartym", „Nowym Wieku", „Poezji", "Newsweek Polska".

Wydał książki poetyckie: „Kasyno życia", „Hamlet współczesny". „Kij w mrowisko", „Podszepty chwili".
Publikacje autora ukazały się w szeregu almanachów i antologii: "Rekolekcje Wielkopostne", "Wiatr
w szuwarach", "XXII, XXIII, XXIV, XXV, XXVIII Krakowska Noc Poetów", "Poeci Krakowa - Skawinie", "Stypendyści Miasta Krakowa. Antologia poezji i prozy 1994-2002", "Proza, proza, proza". 

BIOGRAFIA W SKRÓCIE

Świetlana przyszłość
Kryształowa przeszłość
Jasny pogląd na świat
Przejrzyste perspektywy
Błękitne marzenia
Rumiane westchnienia
Biała gorączka
I jasna cholera

Jeżeli spodobały się Państwu teksty, które zamieściłem
na tych stronach
i macie ochotę odwiedzić
jeszcze inne moje strony,
to zapraszam.



Praktyka katolika

Bóg stworzył cnotę,
Szatan - rozpustę
Bóg mówi serce,
A Szatan - ciało,
Bóg mówi - dusza,
Szatan - to mało,
Więc człowiek w nocy
Słucha  Szatana,
A Boga...
Zwykle słucha od rana


Gdybyś była...
                   Mojej żonie Ani

Gdybyś była melodią - bym nucił,
Gdybyś deszczem była - bym moknął,
Albo snem - to bym się nie obudził
I bym kwiatem był - jeśli ty wiosną.

Gdybyś była wyznaniem - bym wierzył,
Gdybyś była nadzieją - bym czekał,
I bym spłonął - gdybyś była płomieniem,
A gdy morzem - wpadłbym w ciebie jak rzeka.

Przeczytaj więcej na stronie „13 nowych wierszy"



Monolog z synkiem

I
Patrząc na ludzi z perspektywy mrówki,
Co zbyt cicho się skarży, aby ktoś ją słyszał,
Czujesz strach i niepokój wewnątrz małej główki
I w pieluchę się moczysz, gryziesz ucho misia.

Oczka mocno otwierasz, patrzysz przenikliwie,
Nie rozumiesz słów brzmienia, nie rozumiesz myśli,
Ty się dziwisz wszystkiemu, ja Tobie się dziwię,
Kiedy nocą zapłaczesz. Cóż Tyś synku wyśnił?

Dalszy ciąg „monologu z synkiem" i inne wiersze na stronie
„Kasyno życia"

Zatelefonuj do mnie:
tel. kom. 0 509 367 868